کرد و ساکت نشست ......

متن فوق از ابتدای نامه مرحوم بازرگان در دوران شاه که به جهت اعتراض به دستگیری

آیت الله طالقانی نوشته شده بود ، اقتباس شده.

گویا دوران همان دوران است و حکومت همان ، شاید هم بدتر!

هردم از این باغ بری میرسد ، تازه تر از تازه تری میرسد...

نیروی انتظامی ، در روز ۲۲ خرداد سال ۱۳۸۵ ، تجمع مسالمت آمیز زنان را متشنج میکند.

نیروی انتظامی با انواع سلاح ها به زنان بی دفاع یورش میبرد.

نیروی انتظامی ضارب است ، قانون اساسی را نقض میکند ،

نیروی انتظامی حمله میکند ، کتک میزند ، دست و پا می شکند ، و از مداوای مجروح

جلوگیری میکند.

مجروح دست شکسته ، که طبق قانون اساسی در تجمع شرکت کرده بود ، به دادگاه !

متوسل میشود ، برای چه ؟ برای حقی که ۳۰ سال است وجود ندارد !

قاصی ، متهم (نیروی انتظامی ) را تبرئه ! و شاکی را به زندان میفرستد تا تحمل کیفر و

شلاق را تجربه کند !

وای از فردا.... ،

شیرین عبادی :آی مردم جهان ، اینجا زن را به زندان می برند ، جنازه اش را تحویل میدهند!

بی جهت نیست که دانش آموزان و دانشجویان در سالروز ۱۳ آبان ، این بار نه دولت امریکا

که دولت ایران را نشانه رفته اند !

-----------------------------

خمینی کبیر !

ممنون از آزادیهایی که پیش از انقلاب وعده داده بودی ،

ممنون از فرهنگی که از آن سخن میگفتی ،

ممنون از تعهد به عدم دخالت روحانیون در اداره کشور،

ممنون از همه چیز اما!

از طلا گشتن پشیمان گشته ایم ، مرحمت فرموده ما را مس کنید !